jueves, 17 de enero de 2013

Leite

El escarabajo verde, de TVE, programa que xa temos utilizado en varias ocasións, emitiu en outubro de 2010 un episodio dedicado ao problema do leite: "Vendo una vaca lechera".  El escarabajo verde analiza a situación dos pequenos propietarios leiteiro dun val cántabro. A súa situación é de extrema debilidade fronte ás presións das grandes multinacionais do sector.

lunes, 14 de enero de 2013

"Emigración: viaje al pasado"

Alá polos anos cincuenta, o cantaor Juanito Valderrama popularizou unha copla, El emigrante, que recollía a experiencia de centos de milleiros de españois que tiveron que deixar o país (normalmente cara Europa) na procura dunha vida mellor. Coa crise actual parece que volven aqueles tempos:


“Emigración: viaje al pasado”, El País, 10 de abril de 2012.
Si el desempleo sigue castigando tan duramente al mercado laboral, España va a necesitar pronto un nuevo Juanito Valderrama que ponga voz y sentimiento a la emigración de cientos de miles de trabajadores. Entre 1950 y 1973 un millón y medio de personas cruzaron la frontera para buscar una vida mejor; especialmente en Suiza, Francia y Alemania. Tras la crisis del petróleo y una vez en la Unión Europea, España se transformó de tal manera que invirtió el fenómeno migratorio pasando de emisor a receptor de mano de obra.
Los datos del Banco de España indican que este país puede estar volviendo al pasado: 1,8 millones de españoles son emigrantes y sus remesas han batido un nuevo récord —5.701 millones de euros en 2011— y siguen recortando distancias con las de los inmigrantes que viven en España. A pesar de la crisis, el saldo es positivo para España con 1.565 millones de euros de más que dejan los inmigrantes.
Una de las grandes diferencias entre los años heroicos de Valderrama y los de ahora es que aquellos emigrantes evitaron que el paro se disparase en España. La actual exportación de mano de obra es mucho menor en términos relativos —ahora España tiene 47 millones de habitantes frente a los 30,5 de 1960— y su huida está ejerciendo, por lógica, una influencia menos efectiva en la reducción del desempleo, cuya tasa ha colocado a España a la cabeza de la Unión Europea. Hay muchas diferencias entre aquellos emigrantes y los de ahora. Una de ellas es la mayor cualificación con la que ahora viajan los españoles en busca de un empleo. Otra muy importante es que cuando la crisis del petróleo puso fin a aquella triste diáspora, los emigrantes que volvieron hallaron una España con una tasa de paro del 2,2%; un sueño que ahora se vislumbra inalcanzable.
Lo que más une a ambos fenómenos es el papel benefactor que los países europeos juegan en nuestra economía. Puede que ahora haya descontento con las políticas económicas del continente, pero entonces como ahora son esos países los que acogen mayoritariamente a los emigrantes hispanos. Uno de cada tres vive y —¡oh, milagro!— trabaja hoy en el resto de Europa.


Emigrantes desmemoriados

O escritor Jordi Soler (El País, 12 de xaneiro de 2013) reflexiona sobre o proceso de emigración que se está producindo en España por motivo da crise económica: "Hace unos cuantos años, muy pocos, el principal miedo de los españoles, dentro de una lista de opciones atroces que incluía, por ejemplo, el terrorismo y el paro, era el miedo al inmigrante. Era el miedo sintomático de un país rico que veía a los inmigrantes como una amenaza, como una turba de gente necesitada que quería aprovecharse de su riqueza, de sus plazas de trabajo y de sus servicios sociales. Pero ese miedo al inmigrante, a la gente que tiene que salir de su país para instalarse en otro que le ofrezca mejores oportunidades, era también el miedo de un país desmemoriado, cuya bonanza económica lo había hecho perder de vista uno de sus fundamentos, que es precisamente esa multitud de españoles que, a lo largo de los siglos, exactamente igual que los inmigrantes que vienen aquí, han ido emigrando de este país para instalarse en otro que les ofrezca una vida mejor." (...) Se queres continuar lendo, pincha en La desmemoria.

sábado, 12 de enero de 2013

Sobre o espazo rural

Sobre o espazo rural necesitamos coñecer conceptos como os que prepararon os nosos compañeiros:


Tamén "silvicultura":


E, finalmente, aquí tes unha definción de "tranxénicos":

Falamos de alimentos

Se falamos dos espacios rurais, falamos de agricultura e, xa que logo, de produción de alimentos.
Mentres unha parte da poboación mundial morre de fame, millóns de toneladas de alimentos van ao lixo, ás veces por cuestións estéticas. O Telediario do 10 de xaneiro de 2013 daba a noticia do seguinte xeito:

martes, 18 de diciembre de 2012

Portodemouros

Escribiamos recentemente neste blog unha entrada sobre os encoros. Pois ben, Alicia García envíanos un bonito texto cunhas preciosas fotografías sobre o embalse de Portodemoutros. Grazas, Alicia.

Moi preto de Arzúa, ao lado dunha aldea chamada Dombodán está situado o encoro de Portodemouros, un dos encoros máis coñecidos de toda Galicia. A obra foi feita no ano 1967 e o propietario é a empresa Unión FENOSA. Este encoro ten como finalidade obter hidroelectricidade.
Debido a esta construción, houbo un pobo que se viu afectado; del hoxe en día aínda quedan restos, como pasou tamén en Portomarín. Nas fotografías que vos mostro a continuación pódese observar as ruínas do pobo que tivo que ser abandoado a causa desta obra; quedou sumerxido baixo esta lagoa e só pode apreciarse cando o nivel da auga é mínimo.

 
©magagafoto

©magagafoto

©magagafoto

 ©magagafoto
Estas imaxes tamén reflicten un dos problemas naturais : as secas

©magagafoto

A escasos kilómetros do encoro de Portodemouros, na Ponte de San Xusto, atopámonos con outro problema: a construción de infraestructuras. Nesta imaxe vese claramente que as construcións de infraestructuras á beira do río pode causar inundacións, o que conleva o abandono doutra aldea que se ve anegada pola auga cando o caudal do río Ulla aumenta.

©magagafoto



domingo, 16 de diciembre de 2012

Máis sobre explotacións mineiras en Galicia


En marzo de 2011, a Televisión de Galicia informaba do proxecto de explotación dunha mina de ouro en Cocoesto (A Coruña). Hai poucos días, sabíamos que a empresa, unha multinacional canadiense, estaba xa apiques de recibir o visto bo da Xunta por comezar a explotar o recurso:
“La polémica mina de oro que una multinacional canadiense pretende explotar a cielo abierto en Corcoesto (Cabana de Bergantiños) superó ayer el trámite ambiental pese a las críticas recibidas por el proyecto desde los colectivos ecologistas. La Consellería de Medio Ambiente aprobó la declaración de impacto ambiental del yacimiento promovido por Edgewater, una empresa con sede en Vancouver, imponiéndole a la firma la obligación de separar la explotación un mínimo de 140 metros del espacio natural protegido del río Anllóns. Los grupos contrarios a la mina aseguran que este paraje se verá afectado por las filtraciones de cianuro sódico, una compuesto muy corrosivo que utilizará la empresa para extraer el oro de Corcoesto.
Medio Ambiente sostiene que los requisitos incluidos en la declaración de impacto ambiental aprobada servirán para “salvaguardar” los valores naturales del área del río Anllóns “de posibles afecciones”. En un informe remitido por la multinacional a la Xunta, Edgewater admite que en el ecosistema de la zona se producirán alteraciones en la red de drenaje de las aguas superficiales, se emitirá polvo durante el triturado de la roca y se destruirá el suelo que ocupará la escombrera de la mina. El proyecto continúa ahora los trámites para ser aprobado por la Xunta”.
Sonia Vozoso, “Vistobueno ambiental a la mina de oro de Corcoesto”, El País, 14 de decembro de 2012.