O Departamento de Xeografía, Historia e
Ciencias Sociais organizaou unha visita ao Parlamento de
Galicia o pasado 16 de marzo. Participou alumnado de Historia do Mundo
Contemporáneo, de 1º Bach B, e de Xeografía, de 2º Bach B, que coñeceu de
primeira man o funcioamento da institución e tivo a oportunidade de asistir a
unha sesión de control do goberno galego.
Un alumno de
1º de Bach, Pedro Rial, e Gloria Martínez, de 2º de Bach redactaron senllas crónicas
da visita. Agradecémoslles a súa participación.
O escrito de Gloria Martínez, de 2º de Bacharelato di así:
"O mércores 16 de marzo
deste 2016, os alumnos e alumnas de 1º e 2º de bacharelato, tivemos unha
interesante saída para visitar o Parlamento de Galicia.
O Parlamento é un órgano
institucional composto polos representantes elixidos polo pobo que ten
atribuída a misión de expresar a vontade dos propios cidadáns e cidadás,
elaborando e aprobando normas xurídicas de carácter xeral e intervindo así na
integración e funcionamento doutras institucións do Estado.
O que nós fixemos foi
unha visita guiada polo Parlamento na que nos ensinaron as distintas salas coa
correspondente utilidade. O primeiro que vimos foi a de recepcións onde estaban
distribuídos diferentes cadros dos altos cargos como son os da Familia Real.
Nese mesmo espazo, cara o
fondo, tivemos a oportunidade de ver nun taboleiro gráfico os diferentes grupos
parlamentarios cos seus componentes, así como a súa colocación no Hemiciclo:
Partido Popular, Partido Socialista, Bloque Nacionalista Galego, Alternativa
Galega e Grupo Mixto.
Despois de ver un vídeo
de iniciación a todo o que se facía no Parlamento, asistimos a unha sesión no
Hemiciclo onde aos distintos partidos parlamentarios se lles abría unha quenda
de preguntas ao presidente Feijoó e ao seu partido.
Foi unha sesión moi
entretida onde puidemos ver o funcionamento. Tivemos a oportunidade de ver de
preto como se xestionan os temas, o tempo e incluso as críticas. O presidente
da Cámara, Miguel Ángel Santalices Vieira, era quen xestionaba o tempo e a
calma entre os partidos,.
Foron moitos temas os que
se abordaron. Todos referidos aos plans que foi aprobando o Partido Popular ao
longo da lexislatura, así como duras críticas á súa xestión.
Os temas máis
interesantes que para min se abriron a debate entre nós foron os referidos ao
hospital de Álvaro Cunqueiro, tan mencionado polas súas carencias en moitos
aspectos. Tamén a corrupción foi a arma que empregaron para dirixirse a Feijóo,
posto que o seu partido en España ten moitos casos e a maioría sen cerrar.
En definitiva, foi unha
quenda de preguntas (moitas quedaron no aire) que fixeron da visita un momento
emocionante, distinto e entretido e que nos permitiron coñecer un pouco máis da
política e das institucións que nos rodean.
Logo tivemos a oportunidade
de acudir á Biblioteca do Parlamento, onde todos os libros son de tema político
e aos asuntos que competen nesta institución.
Finalmente rematamos a
visita nunha sala previa que cada partido ten asinada, onde preparan a sesión e
poñen os puntos sobre a mesa para poñerse de acordo. Tivemos un pequeno debate
sobre a nosa apreciación da sesión e finalizamos a visita".
Pola súa banda, Pedro Rial, de 1º de Bacharelato reflexiona:
"Na última saída que fixemos tivemos a
posibilidade de asistir a unha sesión de control no Parlamento de
Galicia. Desta visita saíu un debate sobre a eficiencia das sesións
de control. Para que serven? Son realmente efectivas? Que intentan
arranxar?
Estas son preguntas que na miña
opinión todo o mundo debería facerse, non só no ámbito das
sesións de control ou no tema político, senón con todo o que nos
atopamos no día a día. Deberiamos facernos a pregunta de: Está
isto ben, pode haber outra forma de facer as cousas?
Vese claramente que hoxe en día damos
todo por sentado, pensamos que todo está meditado e feito
correctamente ou da mellor forma posible. Eu creo que fomos ao
Parlamento para que nos ensinasen o ben que está montado o noso
sistema, que non nos temos que preocupar xa que temos o mellor
posible ou o máis democrático, cousas que di a mesma xente á que
se lle enche a boca coa palabra democracia e transición. Se ben é
certo que houbo unha melloría no sistema político en comparación
con 50 anos atrás non podemos dar por rematado o traballo, aínda
queda moito por facer.
Con este enfoque é co que eu
participei nese debate das sesións de control. O noso guía, que era
a outra voz nese debate, sostiña a idea da necesidade desas sesións,
nas que os partidos políticos da oposición interrogan ao presidente
co fin de supervisar as accións do goberno. A pregunta que surxe
aquí é: realmente existe un control? Levamos uns anos vendo como as
maiorías absolutas fan o que queren sen ningunha limitación e menos
unha que proveña desas sesións; vemos como un partido político con
maioría absoluta pode facer o que queira sen necesidade de responder
ante os votantes que lle deron o poder, a revisión ou comprobación
desas accións queda relegada entón a unha soa votación cada catro
anos, ao meu parecer insuficiente. Hai moitos exemplos de maiorías
absolutas que tomaron medidas que non contentaron á maior parte da
poboación ou á maioría do sector ao que afectaban, un exemplo
sería a LOMCE. Con isto presente, que control hai? Serven para algo
as sesións de control? E máis importante, o pobo, do que emana o
poder, ten a posibilidade de opinar?
A resposta a estas preguntas é non.
Como dixemos anteriormente, existen
moitos erros nun sistema que nos presentan como o mellor, ou polo
menos o menos malo. É realmente así? Non sería mellor un sistema
no que independentemente dos partidos ou maiorías electorais, se lle
preguntase ao pobo nos asuntos máis importantes? As sesións de
control intentan arranxar os deficiencias das democracias
representativas pero, como vemos, inténtao sen éxito. Cambiar
totalmente o sistema que temos hoxe suporía dar un paso cara a
democracia participativa na que sexa a xente a que decida e non uns
señores ou señoras que son elixidos cada catro anos e que durante o
seu mandato non son sometidos a ningún control. Esta xa é tarefa da
nosa xeración, que mirando atrás ve como moita xente deu a súa
vida para que nos tivesemos a mellor vida posible e para agradecelo o
mínimo que podemos facer é tomar o relevo e continuar cambiando o
mundo".
