PROXECCIÓNS CARTOGRÁFICAS.
Relacionado coas cuestións dos distintos métodos de proxección cartográfica (sendo a cartografía só unha pequena parte da Xeografía) recoméndovos a lectura dunha moi boa síntese sobre as principais proxeccións cartográficas empregadas: Mercator, Gall-Peters e Winkel-Tripel.
https://thetuzaro.wordpress.com/2011/03/20/la-proyeccion-de-mercator-vs-la-proyeccion-de-gall-peters-2/
Un saúdo.
miércoles, 21 de septiembre de 2016
Ola a todos,
Paréceme interesante que podamos utilizar este blogue para achegar materiais ou recursos interesantes para o noso estudio da Xeografía.
Comezamos con un repaso de conceptos cartográficos que podedes atopar no seguinte enlace:
http://www.ign.es/ign/resources/cartografiaensenanza/conceptoscarto/descargas/conceptos_cartograficos_def.pdf
Un saúdo.
Paréceme interesante que podamos utilizar este blogue para achegar materiais ou recursos interesantes para o noso estudio da Xeografía.
Comezamos con un repaso de conceptos cartográficos que podedes atopar no seguinte enlace:
http://www.ign.es/ign/resources/cartografiaensenanza/conceptoscarto/descargas/conceptos_cartograficos_def.pdf
Un saúdo.
domingo, 8 de mayo de 2016
Xentrificación
No tema sobre as cidades hai un concepto de interese: xentrificación.
O termo, que procede do inglés, aplícase a un fenómeno relacionado co desenvolvemento de determinadas áreas das cidades, tradicionalmente habitadas por clases sociais de baixos niveis de renda pero que, pola especulación, acaban convertidas en zonas para xentes ricas.
Recentemente, o xornal El Pais (6.6.2015) incluía esta noticia:
O termo, que procede do inglés, aplícase a un fenómeno relacionado co desenvolvemento de determinadas áreas das cidades, tradicionalmente habitadas por clases sociais de baixos niveis de renda pero que, pola especulación, acaban convertidas en zonas para xentes ricas.
Recentemente, o xornal El Pais (6.6.2015) incluía esta noticia:
“Hay
un barrio en Nueva York al que muchos ven llamado a convertirse en “el próximo
Williamsburg”, lo que es sinónimo de antigua zona obrera reconvertida en lugar
de moda, con locales a la última y nuevos vecinos de clase media, en el que los
precios se disparan. El Ayuntamiento de la ciudad aprobó en abril el plan de
transformación de East New York, en el distrito Brooklyn, lo que despierta
temores entre los que no son propietarios de sus casas y locales y temen no
poder hacer frente a la renovación de sus alquileres. “Muchos argumentarán que
esto va a espolear la gentrificación, pero no se dan cuenta de que la
gentrificación ya está llamando a nuestra puerta”, ha reflexionado Rafael
Espinal, que representó al vecindario en la negociación del nuevo plan y ha
acabado llegando aceptando un acuerdo. La gentrificación (del inglés,
gentrification), un extranjerismo para el que la lengua castellana no ha parido
aún una traducción exacta, moderniza los barrios, crea vivienda nueva y
sofistica su oferta comercial y de ocio, pero acaba expulsando a los residentes
con menos recursos, muchas veces, los vecinos de toda la vida.
Manhattan
y Brooklyn son dos distritos neoyorquinos que saben mucho de eso. La cuestión
es si se le puede poner puertas a semejante proceso, si, como dice Espinal, la
gentrificación ya está aquí y solo se puede aspirar acompañarla con alguna
medida social que frene la expulsión de las familias trabajadoras.
El
Ayuntamiento intenta combatirlo con viviendas sociales. Su plan para ese barrio
obliga a que más de 1.200 nuevas viviendas construidas en los dos próximos años
se destine a alquileres asequibles. Pero lo que se pregunta la asociación NY
Communities for Change, muy crítica con el proyecto, es qué ocurrirá con el
resto de las que se construyan y, por supuesto, también con las ya existentes.
Porque cuando el barrio de uno se convierte en el nuevo Williamsburg, ya sabe
que el precio del alquiler también se modernizará, aunque al lado haya un
puñado de pisos protegidos. La cuestión es si eso se puede frenar”.
Amanda Mars, “Nueva York pone puertas a la gentrificación”, elpais.com, 6.5.2016.
jueves, 7 de abril de 2016
Visita ao Parlamento de Galicia
O Departamento de Xeografía, Historia e
Ciencias Sociais organizaou unha visita ao Parlamento de
Galicia o pasado 16 de marzo. Participou alumnado de Historia do Mundo
Contemporáneo, de 1º Bach B, e de Xeografía, de 2º Bach B, que coñeceu de
primeira man o funcioamento da institución e tivo a oportunidade de asistir a
unha sesión de control do goberno galego.
Un alumno de
1º de Bach, Pedro Rial, e Gloria Martínez, de 2º de Bach redactaron senllas crónicas
da visita. Agradecémoslles a súa participación.
O escrito de Gloria Martínez, de 2º de Bacharelato di así:
"O mércores 16 de marzo
deste 2016, os alumnos e alumnas de 1º e 2º de bacharelato, tivemos unha
interesante saída para visitar o Parlamento de Galicia.
O Parlamento é un órgano
institucional composto polos representantes elixidos polo pobo que ten
atribuída a misión de expresar a vontade dos propios cidadáns e cidadás,
elaborando e aprobando normas xurídicas de carácter xeral e intervindo así na
integración e funcionamento doutras institucións do Estado.
O que nós fixemos foi
unha visita guiada polo Parlamento na que nos ensinaron as distintas salas coa
correspondente utilidade. O primeiro que vimos foi a de recepcións onde estaban
distribuídos diferentes cadros dos altos cargos como son os da Familia Real.
Nese mesmo espazo, cara o
fondo, tivemos a oportunidade de ver nun taboleiro gráfico os diferentes grupos
parlamentarios cos seus componentes, así como a súa colocación no Hemiciclo:
Partido Popular, Partido Socialista, Bloque Nacionalista Galego, Alternativa
Galega e Grupo Mixto.
Despois de ver un vídeo
de iniciación a todo o que se facía no Parlamento, asistimos a unha sesión no
Hemiciclo onde aos distintos partidos parlamentarios se lles abría unha quenda
de preguntas ao presidente Feijoó e ao seu partido.
Foi unha sesión moi
entretida onde puidemos ver o funcionamento. Tivemos a oportunidade de ver de
preto como se xestionan os temas, o tempo e incluso as críticas. O presidente
da Cámara, Miguel Ángel Santalices Vieira, era quen xestionaba o tempo e a
calma entre os partidos,.
Foron moitos temas os que
se abordaron. Todos referidos aos plans que foi aprobando o Partido Popular ao
longo da lexislatura, así como duras críticas á súa xestión.
Os temas máis
interesantes que para min se abriron a debate entre nós foron os referidos ao
hospital de Álvaro Cunqueiro, tan mencionado polas súas carencias en moitos
aspectos. Tamén a corrupción foi a arma que empregaron para dirixirse a Feijóo,
posto que o seu partido en España ten moitos casos e a maioría sen cerrar.
En definitiva, foi unha
quenda de preguntas (moitas quedaron no aire) que fixeron da visita un momento
emocionante, distinto e entretido e que nos permitiron coñecer un pouco máis da
política e das institucións que nos rodean.
Logo tivemos a oportunidade
de acudir á Biblioteca do Parlamento, onde todos os libros son de tema político
e aos asuntos que competen nesta institución.
Finalmente rematamos a
visita nunha sala previa que cada partido ten asinada, onde preparan a sesión e
poñen os puntos sobre a mesa para poñerse de acordo. Tivemos un pequeno debate
sobre a nosa apreciación da sesión e finalizamos a visita".
Pola súa banda, Pedro Rial, de 1º de Bacharelato reflexiona:
"Na última saída que fixemos tivemos a
posibilidade de asistir a unha sesión de control no Parlamento de
Galicia. Desta visita saíu un debate sobre a eficiencia das sesións
de control. Para que serven? Son realmente efectivas? Que intentan
arranxar?
Estas son preguntas que na miña
opinión todo o mundo debería facerse, non só no ámbito das
sesións de control ou no tema político, senón con todo o que nos
atopamos no día a día. Deberiamos facernos a pregunta de: Está
isto ben, pode haber outra forma de facer as cousas?
Vese claramente que hoxe en día damos
todo por sentado, pensamos que todo está meditado e feito
correctamente ou da mellor forma posible. Eu creo que fomos ao
Parlamento para que nos ensinasen o ben que está montado o noso
sistema, que non nos temos que preocupar xa que temos o mellor
posible ou o máis democrático, cousas que di a mesma xente á que
se lle enche a boca coa palabra democracia e transición. Se ben é
certo que houbo unha melloría no sistema político en comparación
con 50 anos atrás non podemos dar por rematado o traballo, aínda
queda moito por facer.
Con este enfoque é co que eu
participei nese debate das sesións de control. O noso guía, que era
a outra voz nese debate, sostiña a idea da necesidade desas sesións,
nas que os partidos políticos da oposición interrogan ao presidente
co fin de supervisar as accións do goberno. A pregunta que surxe
aquí é: realmente existe un control? Levamos uns anos vendo como as
maiorías absolutas fan o que queren sen ningunha limitación e menos
unha que proveña desas sesións; vemos como un partido político con
maioría absoluta pode facer o que queira sen necesidade de responder
ante os votantes que lle deron o poder, a revisión ou comprobación
desas accións queda relegada entón a unha soa votación cada catro
anos, ao meu parecer insuficiente. Hai moitos exemplos de maiorías
absolutas que tomaron medidas que non contentaron á maior parte da
poboación ou á maioría do sector ao que afectaban, un exemplo
sería a LOMCE. Con isto presente, que control hai? Serven para algo
as sesións de control? E máis importante, o pobo, do que emana o
poder, ten a posibilidade de opinar?
A resposta a estas preguntas é non.
Como dixemos anteriormente, existen
moitos erros nun sistema que nos presentan como o mellor, ou polo
menos o menos malo. É realmente así? Non sería mellor un sistema
no que independentemente dos partidos ou maiorías electorais, se lle
preguntase ao pobo nos asuntos máis importantes? As sesións de
control intentan arranxar os deficiencias das democracias
representativas pero, como vemos, inténtao sen éxito. Cambiar
totalmente o sistema que temos hoxe suporía dar un paso cara a
democracia participativa na que sexa a xente a que decida e non uns
señores ou señoras que son elixidos cada catro anos e que durante o
seu mandato non son sometidos a ningún control. Esta xa é tarefa da
nosa xeración, que mirando atrás ve como moita xente deu a súa
vida para que nos tivesemos a mellor vida posible e para agradecelo o
mínimo que podemos facer é tomar o relevo e continuar cambiando o
mundo".
miércoles, 30 de marzo de 2016
El Rincón de Schuman
O alumnado de 4º da ESO do CPI Pecalama (Tordoia) está desenvolvendo un interesante proxecto para achegarse ás institucións da Unión Europea. Os resultados das súas investigacións e actividades quedan reflectidos neste blog, El rincón de Schuman. Paga a pena entrar e coñecelo.
lunes, 28 de marzo de 2016
España e o cambio climático
O xornal dixital Público insertaba na súa edición do 23
de marzo de 2016 a seguinte noticia sobre como está afectando o cambio
climático á Península Ibérica:
"En un escenario de aumento global de extremos climáticos, los
modelos de predicción auguran en la Península Ibérica "inviernos más suaves
y cálidos" como este último que acaba de terminar, el segundo más caluroso desde 1961, ha detallado
Rodríguez.
En este contexto, una parte significativa del territorio español
se encuentra situada en "zonas clasificadas como áridas" y por tanto
sujeta a sequías estacionales y vulnerable a la desertificación.
No hay que olvidar —ha apuntado— que la zona mediterránea
destaca por ser la zona más grande del planeta en la que se espera una clara
reducción de los recursos hídricos
Referente a la precipitación, el climatólogo ha argumentado que
la situación apunta a una menor cantidad de precipitación, especialmente en el
sur peninsular, pero aún falta por definir cómo se distribuirán esas lluvias a
lo largo del año, si serán intensas o continuas.
El problema de la precipitación es más difícil de observar y
predecir debido a sus ciclos multidecadales, sin embargo, las tendencias
señalan una menor cantidad de precipitación (entre un 10 y un 30 por ciento
menos) en el sur peninsular a finales de siglo.
Respecto a los fenómenos extremos naturales, el experto ha
explicado que aunque la sequía sigue siendo el desastre natural que más
preocupa a los españoles, ha valorado el aumento de las medidas de adaptación
que paulatinamente se implementan en las ciudades españolas.
La ventaja de las
energías renovables
Como climatólogo ha alabado las ventajas de las energías
renovables, cuantas más mejor, no sólo en España, sino en cualquier país ya que
lo realmente importante es evitar las grandes concentraciones de Gases de Efecto
Invernadero (GEI) a nivel global.
En esta línea, Rodríguez ha demandado un deseo: situar el cambio climático y el medio ambiente en el ránking de los problemas que más preocupan a la población.
En esta línea, Rodríguez ha demandado un deseo: situar el cambio climático y el medio ambiente en el ránking de los problemas que más preocupan a la población.
A su juicio, la sociedad muestra más preocupación por los
problemas de carácter inminente y en este caso, el cambio climático, se percibe
como un problema a largo plazo.
"Falta concienciación climática", ha remarcado. En
este punto, ha explicado que los ciudadanos, en su papel de consumidores,
podrían desempeñar una labor decisiva en la mitigación del cambio climático, si
en sus costumbres diarias (compras, actos lúdicos, transporte) apostaran por
opciones respetuosas con el clima que desterraran la figura de
"devoradores de carbono".
Sin embargo, llevar un estilo de vida que ayude a paliar las
emisiones de gases de efecto invernadero requiere "cambios profundos"
en los hábitos y en la conciencia del consumidor, a veces difíciles de asumir.
Reducir
el consumo
Un consumo poco eficiente de la calefacción en el hogar,
desplazamientos al trabajo en vehículo propio, vacaciones a miles de kilómetros
o el consumo de alimentos fuera de temporada conllevan unas emisiones de CO2
tan "tremendas" que si la población fuera consciente las evitaría, ha
añadido el experto en cambio climático.
En el sector alimentario -ha añadido- la expansión del comercio
mundial de alimentos ha disparado los efectos contaminantes de su producción y
transporte y muchos ciudadanos ignoran la huella ecológica de los artículos que
consumen.
Para revertir esta situación, los productos deberían llevar
etiquetados, junto al recuadro del precio y lugar de procedencia, la huella de
carbono con el único objetivo de "sensibilizar y concienciar al
consumidor" en la lucha contra el cambio climático, ha insistido el
meteorólogo".
Fonte: http://m.publico.es/sociedad/1954473/espana-afrontara-sequias-mas-intensas-y-duraderas
miércoles, 16 de marzo de 2016
Fascismo
Se queres saber que é o fascismo, le esta terrible noticia e, sobre todo, mira o vídeo de como tratan uns europeos a unhas persoas na Praza Maior de Madrid:
http://ccaa.elpais.com/ccaa/2016/03/16/madrid/1458155611_749821.html
http://ccaa.elpais.com/ccaa/2016/03/16/madrid/1458155611_749821.html
Suscribirse a:
Entradas (Atom)

